RSS Feed

سوراخ دعا را گم کردن

۱۶ دی ۱۳۹۱

امروزه به معنای بیراهه رفتن استفاده می شود. سوراخ دعا را گم کردن
(گاه پیش می آید که کسی نا به هنگام و در جای نادرست چیزی بگوید که گرچه ممکن است درست باشد، ولی کم ترین ارتباطی با موضوع مورد گفت و گو ندارد. در چنین موردی در پاسخ به او می گویند: دعا بلدی، ولی سوراخ دعا را گم کرده ای)

مولانا در جلد چهارم کتاب “مثنوی معنوی” حکایت شیرین و آموزنده ای را به نظم آورده است که در آن شخصی به وقت “استنجاء” (شستن محل دفع ادرار و مدفوع) به جای خواندن دعای ویژه ی این کار یعنی ” اللهم اجعلنی من التوابین و اجعلنی من المطهرین” به اشتباه دعای ” اللهم ارحنی رائحه الجنه” را که ویژه ی “استنشاق” (شستن سوراخ بینی) است می خواند. پس از این کار شخصی به او گفت:« دعا را خوب بلد هستی، ولی سوراح دعا را گم کرده ای».

آن یکی در وقت استنجا بگفت / که مرا با بوی جنت دار جفت

گفت شخصی: «حوب ورد آورده ای» / «لیک سوراخ دعا گم کرده ای»
ریشه این مثل از همین حکایت مولاناست، احتمالا!

۱۱ مطلب خوبی ست

بدون دیدگاه »

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>